مردم شهر به هوشید؟

امام حسن (ع) میفرمایند: «هیچ امتی کار خود را به کسی که در میان آنان داناتر از او باشد نسپرد، مگر آنکه امورشان پیوسته در تباهی و فرومایگی افتد تا برگردند»

(شرح ابن ابی الحدید ج 16ص 28)

در 29 اردیبهشت 1396 یکبار دیگر مردم ما در پایگاههای اخذ رأی حاضر می شوند و حماسهٔ دیگری خلق می کنند. در بارهٔ انتخابات ریاست جمهوری صحبت نمی کنم، چون رسانهٔ ملی و شبکهxadهای اجتماعی به اندازهٔ کافی اطلاع رسانی میxadکنند. ان شاالله مردم ما به فرد اصلح رأی خواهند داد و سکان هدایت قوهٔ مجریه را به دست کسی خواهند سپرد که بتواند مشکلات فراوان این مرز و بوم را مرتفع نماید. متذکر می شوم همزمانی انتخابات ریاست جمهوری و شوراها نباید از اهمیت انتخابات شورای شهر و روستا بکاهد.

شاید به زعم بعضی از همشهریان گرامی شرکت در انتخابات شوراها اهمیت چندانی نداشته باشد؛ اما من معتقدم شورای اسلامی شهر و روستا به منزلهٔ یک "پارلمان محلی" است و انتخاب صحیح اعضای شورا توسط مردم ارتباط ملموس تری با زندگی شهروندی و رفاه حال شهروندان دارد. مطمئن باشید اگر ما درست انتخاب کنیم، نتایج آن مستقیماً متوجه خودمان خواهد شد.

اولین توصیهٔ من به شهروندان محترم این است که در انتخاب افراد یا فرد اصلح تفکرات حزبی و جناحی را دور بریزید. شورای شهر کوچکی مثل شهرضا نباید محل تلاقی افکار و آرای جناحی باشد. به باور من کسانی که قصد دارند شورای شهر را به محل تسویه حساب های جناحی خود تبدیل کنند سخت در اشتباهند و به نوعی در حق همشهریان خود ظلم می کنند. به دوستان عزیزی که آگاهانه یا ناآگاهانه آتش سیاسی بودنشان داغ و در حال غلیان است توصیه می کنم، بگذارید مردم فارغ از تفکرات سیاسی دست به انتخاب افرادی بزنند که دغدغه شان پیشرفت و آبادانی شهرشان باشند.

مردم ما باید تصمیم بگیرند افرادی را برگزینند که حداکثر یک دل و یک صدا و هماهنگ باشند و هدف اصلی شان پیشرفت همهٔ شهر باشد نه محله هایی خاص! معتقدم اگر شورای شهر دو قطبی شود و تعدادی از اعضای شورا بخواهند فقط تفکر محله محوری را در سر بپرورانند در این صورت شهر ما رنگ پیشرفت را به خود نخواهد دید.

امیدوارم معتمدین و ریش سفیدان محله ها و بزرگترهای فامیل برای بقیه جا بیندازند که مردم به افرادی که تفکر سازنده و روحیهٔ بسیجی در سر دارند، رأی بدهند. بی توجهی ما به مقولهٔ انتخابات و عدم توجه به انتخاب صحیح باعث میxadشود افراد شایسته و دلسوز از گردونهٔ رقابت کنار گذاشته شوند و نام افرادی که تجربه و پرهیزکاری کمتری دارند از صندوق رأی بیرون بیاید. وقتی فردی که تخصص و تعهد نداشته وارد شورا شود و درد مردم هم نداشته باشد این امکان وجود دارد که او خدای ناکرده به فکر جیب خود و اطرافیانش باشد تا رفاه و آسایش قاطبهٔ مردم.

مردم خوب شهرضا، پیشنهاد می کنم به کسانی رأی دهید که مؤمن، صاحب فکر، امانت دار، لایق، پاسخگو، با عرضه بوده و تفکر فرامحله ای داشته باشند. یک شورای شهر اخلاق مدار، متعهد و خدا ترس باید در تصمیم گیری ها و اختصاص بودجه برای همهٔ محله های شهر یکسان عمل کند و عدالت را رعایت نماید.

مردم خوب شهرضا، اینجانب در این مقاله قصد زیر سؤال بردن عملکرد شورای فعلی را ندارم. شورای شهر فعلی زحمات زیادی کشیدند؛ اما میxadتوانستند بهتر از این عمل کنند. آنها به دلایلی که خودشان بهتر میxadدانند، بیشتر سلیقه ای کار کردند و موجبات نارضایتی آحاد شهروندان را فراهم نمودند.

من به خودم و شما انتقاد میxadکنم که ما میxadتوانستیم چهار سال پیش انتخاب بهتری داشته باشیم؛ اما این کار را نکردیم.

چهار سال پیش موقع رأی گیری بسیاری از ما انتخابات را سرسری گرفتیم و برای تفریح به دشت و دمن رفتیم، جوجه کباب درست کردیم و... و حاضر نشدیم برای بهتر اداره شدن شهرمان چند دقیقه در صف رأی گیری بایستیم. شرکت در انتخابات حق ما بود. وقتی ما با بی توجهی و بی تفاوتی از حق خودمان گذشتیم، دیگران به جای ما رأی دادند! نتیجهٔ بی تفاوتی ما به کجا انجامید؟ دودش در چشم چه کسی رفت؟ نتیجهٔ بی تفاوتی ما این شد که در چهار سال گذشته بسیاری از خیابان های شهرمان نیاز به روکش اسفالت داشت؛ اما شهرداری به دلیل توزیع ناصحیح بودجه نتوانست دستی به سر و وضع خیابانها بکشد. نتیجه اش این شد که همچنان گرد غربت و فراموشی بر سطح خیابان های نیمه تمام شهر(به جز خیابان برج عسکر که دقیقهٔ 90 تمام شد) بنشیند. به نظر شما اگر خیابان های امام علی(ع) و شهید کشوری به بهره برداری رسیده بود، الان بار سنگینی از دوش ترافیک سنگین خیابانهای مرکزی شهر کم نشده بود؟

مردم شهر به من بگویید، تکمیل خیابان های در حال احداث در اولویت بود یا نصب اِلِمان های متعدد در سطح شهر؟ هیچ کس با زیباسازی شهر و نصب المان های زیبا مخالف نیست؛ اما زیبایی ظاهری شهر وقتی به دل مردم می نشیند که معابر ناصاف و پر از چاله چوله اعصاب مردم را خُرد نکرده باشد. درست است که بودجهٔ فرهنگی و زیباسازی شهر از بودجهٔ اسفالت و کارهای عمرانی جداست؛ اما من از شما سؤال می کنم، نصب چند المان در میادین شهر ظرف یک سال چه توجیهی می تواند داشته باشد؟ چرا شهرداری محترم برای نصب همزمان چند المان بودجه دارد؛ اما برای آسفالت معابر کفگیرش به ته دیگ می خورد؟ به تعبیر من عملکرد شورا و شهرداری محترم در نصب چند المان در یک مدت کوتاه در شهر مثل عملکرد کسی است که خانه ای را می سازد، پول ندارد داخل ساختمان را گچ و موزايیک کند؛ اما دیوارهای بیرونی ساختمان را نمای سنگی گران قیمت می کند. در عین حال مجبور است در آن خانه نیز زندگی کند.

به نظر شما نصب اِلمان های متعدد در اولویت بود یا احداث یک پارکینگ طبقاتی در سطح شهر؟ پیاده رو سازی خیابان های غیر اصلی شهر واجب تر بود یا روکش اسفالت خیابان های پاسداران و جانبازان؟...

مشکلات از این دست فراوان است و بیشتر نابسامانی ها هم ناشی از تصمیمات ناصحیح شورای شهر است. وقتی شورای شهر تصمیم میxadگیرد، شهرداری مجبور است اجرا کند.

مردم شهر به هوش باشید، ساز شهرتان درست کوک نشده. مشکلات متعدد شهر مرتفع نمی شود مگر زمانی که شما پای صندوق های رأی حاضر شوید و با رأی صحیح خود افراد دلسوز، متعهد، پاسخگو و متخصص را برای پارلمان محلی شهر خود انتخاب کنید.

پی نوشت:

(داخل پرانتز سؤال می کنم فلسفهٔ انتخاب اِلمان فانوس، کوزه و انار در میادین چیست؟ من نمی توانم خودم را قانع کنم که وقتی می شود تندیس و سردیس سرداران شهید را در میادین شهر نصب کرد، چرا فانوس؟ چرا...؟ واقعاً فانوس چه پیامی را به شهروندان القا میxadکند؟)

خاطرات جهادی - شهرضا...